زندگى راحت اين جهانى در معرض عذاب الهى قرار مىدهند .
/ 313 سپس قرآن به مسئله مهم ديگرى اشاره مىكند و آن اين است كه جزاء در لحظاتى مىآيد كه آدمى فريفتهء باور خود شده است . جامعه در آغاز زندگى خود اهل حذر و پرهيز است ولى هنگامى كه عمرش دراز شود و نعمتش افزون گردد و به خيرات و بركات رسد ، آن پرهيزگارى و حذر را از ياد مىبرد و غرور بر او چيره مىشود و چنان مىپندارد كه نعمت و راحت او ابدى است ولى سخت در اشتباه است . كيفر اعمالش بر روى هم انباشته مىگردد تا در لحظهء محتوم بر سر او فرود آيد و همه چيز را ويران سازد . اين يك قانون ثابت اجتماعى است و هيچ يك از جوامع از آن مستثنى نيستند .
شرح آيات :
[ 37 ] انسان براى جزاى عملش شتاب مىورزد زيرا شتابكار آفريده شده ولى معنى شتابكارى چيست ؟ و چگونه انسان از شتاب آفريده شده است ؟
بعضى گويند كه شتابكارى صفت ذاتى انسان است نه صفت عارضى كه انسان از جامعه كسب كرده باشد .
بعضى مىگويند عامل شتاب آفرينش انسان است از گل . يعنى انسان از مادهء پستى كه داراى صفات منفى است آفريده شده . از اين رو در كارها شتاب مىورزد و نمىتواند شكيبايى كند و اين امر طبيعت مادى محض اوست .
بعضى ديگر مىگويند شتابكارى معنى وسيعترى و عميقترى دارد . و آن اين است كه زمان از عوامل آفرينش انسان و يكى از عناصر اوست . شأن آن شأن همهء طبيعت مسخر اوست . هر موجودى را كه در زمين و آسمان مىبينيم زمان جزئى از تركيب و طبيعت اوست .
قرآن مىخواهد به ما بگويد كه اين طبيعت بشرى كه زمان جزئى از آن را تشكيل مىدهد ، انسان را به مسئوليت ناپذيرى دعوت مىكند زيرا او بنا بر طبيعت خود در لحظه زندگى مىكند بنا بر اين از ادراك حتميت پاداش عاجز است .