/ 314 فيزيك هستهاى با زنجيرهاى از آزمونهاى عملى اين نكته را به اثبات رسانده است تا جايى كه ديگر هيچ گونه پيچيدگى در آن به چشم نمىخورد . قبلا شمارى از آيات قرآنى بدان اشاره كردهاند كه از آن جمله است :
خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ
، كه از اين آيه بر مىآيد خداوند زمان را نيز بخشى از آفرينش خود معرفى كرده است ، چه ، مراحلى بر آن گذشته تا توانسته شكل پايانى خود را بگيرد .
انسان نيز زمان را احساس مىكند ، زيرا عنصر اساسى آفرينش سرشت مادّى اوست . اگر نمىبود روحيهء انسان و ارزشهاى رسالتهاى خدايى كه اين روح را متبلور مىسازد و ويژگيهاى و الا را به دو مىبخشد ، هر آينه آدمى در همان لحظه مىزيست و ديگر به آينده چشمى نداشت و ديگر افقهاى دور زندگى را نمىديد .
او منتظر پاداش كوتاه مدّت اعمال خويش است و هر گاه اين پاداش مدّتى طول كشد گويد : ديگر پاداشى در كار نيست و طبيعى است كسى كه پاداش را انكار كند مسئوليت را نيز انكار خواهد كرد . براى مثال اگر حكومتى ستم پيشه گيرد و ملّت پس از بيست سال بر او بشورد مردان انقلاب نمىگويند : اين انقلاب به سبب آن ستم ظهور كرد و آن ستم را هم نمىبينند و پيوند ميان اين دو را هم درك نمىكنند بل در صدد يافتن دليلى بر مىآيند تا بگويند انقلاب از خارج آمده است ، در حالى كه كه علّت حقيقى در درون و دقيقا در دل نظام / 315 فاسد نهفته است ، آنها نمىانديشند كه اين ستم به زودى انقلابى بالنده را دامن خواهد زد كه به زودى منتشر مىشود و پس از اندكى به آتشفشانى ويرانگر مبدّل خواهد شد .
قرآن كريم به ما هشدار مىدهد كه خواه در آينده زندگى كنيم يا نه و به آن ايمان بياوريم يا نه ، پاداش آن حتما ظهور خواهد كرد يا عذاب آن شما را دربر خواهد گرفت و از آن جا كه آينده ، حق است بايد بدان ايمان آوريم در حالى كه همه در فشارهاى زندگى با يكديگر همداستانيم كه در رأس همه آنها سرشت شتابندهء بشرى قرار دارد .
آن كه پاداش را انكار كند و راهبرى خويش را به نفس شتاب طلب و