كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي
از چيزهاى پاكيزهاى كه شما را روزى دادهايم بخوريد و از حد در مگذرانيدش . تا مبادا خشم من به شما رسد . » غضب خدا عذاب شديد اوست در دنيا و آخرت .
وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى
هر كس كه خشم من به او برسد در آتش افتد . » پناه مىبريم به خدا از غضب او . گويى چون كسى به عذاب او گرفتار آيد يكباره از فراز كوهى در ته درهاى سقوط مىكند . البته اين تمثيلى بيش نيست و واقع امر بسى وحشتناكتر از اين است .
[ 82 ]
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى
هر كس كه توبه كند و ايمان آورد و كار شايسته كند و به راه هدايت افتد مىآمرزمش . » طبيعت انسان اين است كه هر گاه احساس نعمت كند سر به طغيان برميدارد . ولى راه توبه همواره در پيش پاى او گشاده است . چون به سبب غفلت مرتكب خطايى شود و پس از آن پشيمان شود و توبه كند خدا را آمرزنده خواهد يافت . ولى در صورتى كه توبهاش راستين باشد نه دروغ و از روى ريا .
/ 202 در بعضى از روايات آمده است كه هدايت در اينجا به معنى ولايت است .
شايسته است كه انسان به خدا ايمان آورد و پس از توبه كارهاى نيك انجام دهد و در جستجوى رهبرى باشد . زيرا عمل صالح جز به ولايت كامل نگردد . ولايت يعنى امامى كه او را به راه راست هدايت كند ، نه مانند فرعون كه گمراه كننده بود . اين است راه توبهء واقعى و اين است معنى كلمهء شفاعت .
/ 203
[ سوره طه ( 20 ) : آيات 83 تا 91 ]
وَ ما أَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يا مُوسى ( 83 ) قالَ هُمْ أُولاءِ عَلى أَثَرِي وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضى ( 84 ) قالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْ بَعْدِكَ وَ أَضَلَّهُمُ