141 - هستى تو گناهى است كه هيچ گناهى قابل مقايسهء با آن نيست .
142 - شما مانند آنان نباشيد كه خدا را فراموش كردند و خدا نيز نفوس آنها را از يادشان برد ، آنان بحقيقت بدكارانند .
143 - دل جائى است مخصوص خداوند . پس در جاى خاصّ خدا ، غير از خدا را جاى مده .
144 - همانا دوام مراقبت - كه عبارت از ملاحظه نمودن حقيقة مطلقه است در جمع تعيّنات گوناگونش ، به نحوى كه شخص ملاحظ ، توسط كثرة مظاهر ، از واحد ظاهر محجوب نگردد - از جمله چيزهائى است كه موجب جلب كمالات مشار إليها است . و نيز سائر علوم و معارف توسط آن حاصل مىگردد .
145 - و از كتاب لبّ اللباب نقل شده كه در خبر آمده است : همانا اهل بهشت بر هيچ چيز دنيوى كه از دستشان رفته ، همانند ساعتى كه بدون ياد خداوند بر آنان گذشته ، افسوس نمىخوردند .
146 - امام صادق عليه السلام فرمود : احاديث ما را آشكارا و درست تلفظ كنيد چرا كه تحقيقا ما مردمى زبان آوريم . و نيز آن حضرت فرمود : ما مردمى زبان آوريم هر گاه از ما چيزى را روايت مىكنيد آن را آشكارا و درست تلفّظ كنيد .
147 - بدرستى كه ارزش كارها بسته به چگونگى نيّتهاست . و نيّت آدمى از عمل او بهتر است .
148 - همانا مرد غير عرب از امّتم ( يا مردى از امّتم كه عربى را غلط تلفّظ مىكند ) قرآن را به غير عربى ( يا به عربى غلط ) قرائت مىكند آنگاه فرشتگان آن را به عربى مىفهمند ( در اصول كافى بجاى « تعرفه » « ترفعه » آمده . بنابراين معناى قسمت اخير روايت از اين قرار است : آنگاه فرشتگان آن را به عربى بالا مىبرند . )
149 - در كافى سند به حفص مىرساند و حفص گويد : امام موسى بن جعفر عليهما السلام به من فرمود : اى حفص هر كس از پيروان ما بميرد و قرآن را خوب ياد نداشته باشد ، در
رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور (فارسى) — صفحة 156
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص١٥٦