سى و چهارم :
نسبتى كه واقع است ميانه عرض و وسط السماء ، عموم و خصوص من وجه است ، و انطباق ايشان نيز در وقتى است كه دائره عرض به سمت الراس گذرد .
سى و پنجم :
نسبتى كه واقع است ميانه عرض و ارتفاع ، عموم و خصوص من وجه است ، و انطباق ايشان در وقتى است كه دائره عرض به سمت الراس گذرد .
سى و ششم :
نسبتى كه واقع است ميانه افق و نصف النهار ، تباين است زيرا كه مرور دائره نصف النهار بر دو قطب افق است و محال است انطباق ايشان .
سى و هفتم :
نسبتى كه واقع است ميانه افق و دائره مشرق و مغرب ، او نيز تباين است ، زيرا كه دائره مشرق و مغرب به دو قطب افق گذرد .
سى و هشتم :
نسبتى كه واقع است ميانه افق و وسط السماء ، تباين است بر وجهى كه در دو نسبت سابق مذكور شد .
سى و نهم :
نسبتى كه واقع است ميانه افق و ارتفاع ، تباين است بر وجهى كه گذشت .
چهلم :
نسبتى كه واقع است ميانه دائره نصف النهار و مشرق و مغرب ، تباين است لما ذكر .
چهل و يكم :
نسبتى كه واقع است ميانه نصف النهار و وسط السماء ، عموم و خصوص من وجه است زيرا كه منطبق ميشوند و انطباق ايشان در وقتى است كه ماره باقطاب اربعه چنانچه ما سبق ذكر يافت منطبق بر نصف النهار شود .
چهل و دوم :
نسبتى كه واقع است ميانه نصف النهار و ارتفاع ، عموم و خصوص من وجه است زيرا كه منطبق ميشوند زمان رسيدن كوكب يا نقطه مفروضه كه گرفتن ارتفاع او مطلوبست بدائره نصف النهار .
چهل و سوم :
نسبتى كه واقع است ميانه مشرق و مغرب و وسط السماء ، عموم و خصوص من وجه است زيرا كه منطبق مى شوند در موضعى كه تمام قوس عرض بلد به قدر ميل كلى يا كمتر بوده باشد ، و انطباق ايشان در آن موضع در وقتى است كه قطب فلك البروج بدائره مشرق و مغرب باشد .