بالطبع و بالعليه و بالماهيه اراده مىشود .
الروض الانف شرح سيره نبويه ابن هشام است كه كتابى ممتع و مغتنم و از ماخذ مهمه و مفيده در موضوعش است و حقا چون اسمش روض انف است . انف بضم اول و دوم چون عنق چيز نو و دست نخورده را گويند ، در منتهى الارب گويد : كأس انف : جام ناخورده ، و امرانف : كار نو كه كسى نكرده باشد ، و روضه انف : مرغزار ستور ناديده .
در تاج العروس گويد : سهيل كزبير حصن بالاندلس اليه نسب الامام ابوالقاسم عبدالرحمن بن عبدالله بن ابى الحسن الخثعمى السهيلى مؤلف الروض الانف و غيره مات بمراكش سنه 581 ، و قال غيره : المولود بمدينه مالقه سنه 508 .
بعضى از عبارتهاى كتب حكمى به ظاهر مشعر بر انحصار اقسام سبق به پنج قسم است ولى در حقيقت اين تعبير به صورت حصر استقرائى است نه برهانى دائر بين نفى و اثبات هر چند قدماء در مقام احصاء بيش از پنج قسم نگفته اند :
سبق به زمان چون سبق پير بر كودك آن به زمان پيش از اين است و اين به زمان پس از آن .
سبق بشرف چون سبق دانا بر نادان ، در اين نوع سبق ممكن است كه متأخر به زمان بر متقدم به زمان تقدم داشته باشد چون جوان دانا بر پير نادان .
سبق به ترتيب چون سبق صف اول بر ثانى هر گاه مثلا از جهت
انه الحق (فارسى) — صفحة 75
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٧٥