كرده ايم نه آنكه ابن ابى الحديد در شرح آن يكى از ادله تجرد نفس ناطقه را كه از حكماى پيشين نقل كرده است و آن را بدون مناسبت و يا به ادنى مناسبت بيان منطق امام عليه السلام قرار داده است .
ب صدوق ( قدس سره ) در من لا يحضره الفقيه از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت كرده است كه در وصيت به فرزندش محمد بن حنفيه فرمود :
اعلم ان درجات الجنه على عدد آيات القرآن فاذا كان يوم القيامه يقال لقارى ء القرآن اقرأ وارق .
ج ثقه الاسلام كلينى قدس سره در كتاب فضل القرآن كافى به اسنادش از حفص از امام هفتم موسى بن جعفر عليهما السلام روايت كرده است كه امام به حفص فرمود :
يا حفص من مات من اوليائنا وشيعتنا و لم يحسن القرآن علم فى قبره ليرفع الله به من درجته فان درجات الجنه على قدر آيات القرآن يقال له اقرأ وارق فيقرأ ثم يرقى .
اين دو حديث شريف من حيث المجموع مفيد چند مطلب مهم اند :
ا يكى اينكه درجات بهشت غير متناهى است زيرا آيات قرآن غير متناهى است به بيان خود قرآن
وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
« 1 » و در ماده جمع مجمع طريحى رحمه الله عليه آمده است
هامش
( 1 ) سوره لقمان ، آيه 27 .