( 27 ) يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ( 28 ) ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ( 29 ) فَادْخُلِي فِي عِبادِي ( 30 ) وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
تو اى روح آرام يافته !
به سوى پروردگارت بازگرد در حالى هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است .
پس در سلك بندگانم در آى .
و در بهشتم وارد شو !
شأن نزول :
اى روح آرام و مطمئن !
در بعضى از تفاسير آمده است : اين آيات در مورد « حمزهء سيد الشهداء » نازل شده ، ولى با توجه به اين كه اين سوره « مكّى » است ، اين در حقيقت نوعى تطبيق است نه شأن نزول ، همان گونه كه دربارهء « امام حسين » عليه السلام نيز در آغاز سوره خوانديم . « 1 »
جالب اين كه : در روايتى كه « كافى » از امام صادق عليه السلام نقل كرده مىخوانيم : « يكى از يارانش پرسيد : آيا ممكن است مؤمن از قبض روحش ناراضى باشد ؟ !
فرمود : نه به خدا سوگند ، هنگامى كه فرشتهء مرگ براى قبض روحش مىآيد ، اظهار ناراحتى مىكند ، فرشتهء مرگ مىگويد : اى ولى خدا ناراحت نباش ! سوگند به آن كس كه محمّد صلى الله عليه و آله را مبعوث كرده ، من بر تو از پدر مهربانترم ، درست چشمهايت را بگشا و ببين ، او نگاه مىكند ، رسول خدا صلى الله عليه و آله ، امير مؤمنان عليه السلام ، فاطمه عليها السلام و حسن عليه السلام و حسين عليه السلام و امامان از ذريهء او عليهم السلام را مىبيند ، فرشته به او
هامش
( 1 ) « تفسير ابن كثير » ، ج 4 ، ص 545 ؛ « تفسير جلالين » ، ص 820 ، پاورقى ؛ « لباب النقول » سيوطى ، ص 210 .