( 31 ) وَ إِذَا انْقَلَبُوا إِلى أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ ( 32 ) وَ إِذا رَأَوْهُمْ قالُوا إِنَّ هؤُلاءِ لَضالُّونَ ( 33 ) وَ ما أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حافِظِينَ ( 34 ) فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ( 35 ) عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ ( 36 ) هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ ما كانُوا يَفْعَلُونَ
بدكاران ( در دنيا ) پيوسته به مؤمنان مىخنديدند .
و هنگامى كه از كنارشان مىگذشتند آنان را با اشاره مسخره مىكردند .
و چون به سوى خانوادهء خود باز مىگشتند مسرور و خندان بودند .
و هنگامى كه آنها را مىديدند مىگفتند : « اينها گمراهانند » !
در حالى كه هرگز مأمور مراقبت و متكفل آنان ( مؤمنان ) نبودند .
ولى امروز مؤمنان به كفار مىخندند .
در حالى كه بر تختهاى آراستهء بهشتى نشسته و ( به سرنوشت شوم آنها ) مىنگرند !
آيا ( با اين حال ) كافران پاداش اعمال خود را گرفتند ؟ !
شأن نزول :
فردا نوبت ما است
مفسران براى اين آيات ، دو شأن نزول نقل كردهاند :
نخست اين كه : روزى على عليه السلام و جمعى از مؤمنان از كنار جمعى از كفار « مكّه » گذشتند ، آنها به على عليه السلام و مؤمنان خنديدند و استهزاء كردند ، آيات فوق نازل شد و سرنوشت اين گروه كافر استهزاء كننده را در قيامت روشن ساخت .
« حاكم ابوالقاسم حسكانى » در « شواهد التنزيل » از « ابن عباس » چنين نقل مىكند : « منظور از « إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا » منافقان قريش و منظور از « الَّذِينَ آمَنُوا » على بن ابيطالب عليه السلام و ياران او است » . « 1 »
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيات مورد بحث - نزول اين آيات دربارهء على عليه السلام و مشركان « مكّه » در بسيارى از كتب تفسير مانند : « قرطبى » ، ج 19 ، ص 268 ، « روح المعانى » ، « كشاف » ، « تفسير كبير فخر رازى » و غير آن آمده است .
« شواهد التنزيل » حاكم حسكانى ، ج 2 ، ص 427 ( مجمع احياء الثقافة الاسلامية التابعة لوزارة الثقافة و الارشاد الاسلامى ) .