( 1 ) سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِى السَّماواتِ وَ ما فِى الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 2 ) هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ ما ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْحَيْثُ لَمْيَحْتَسِبُوا وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ ( 3 ) وَ لَوْ لا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابُ النَّارِ ( 4 ) ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ ( 5 ) ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِينَ
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است ، براى خدا تسبيح مىگويند ؛ و او عزيز و حكيم است !
او كسى است كه كافران اهل كتاب را در نخستين برخورد ( با مسلمانان ) ازخانههايشان بيرون راند . گمان نمىكرديد آنان خارج شوند ، و خودشان نيز گمانمىكردند كه دژهاى محكمشان آنها را از عذاب الهى مانع مىشود ؛ اما خداوند از آنجا كه گمان نمىكردند به سراغشان آمد و در دلهايشان ترس و وحشت افكند ، به گونهاى كهخانههاى خود را با دست خويش و با دست مؤمنان ويران مىكردند ؛ پس عبرت بگيريد اى صاحبان چشم !
و اگر نه اين بود كه خداوند ترك وطن را بر آنان مقرّر داشته بود ، آنها را در همين دنيا مجازات مىكرد ؛ و براى آنان در آخرت نيز عذاب آتش است !
اين به خاطر آن است كه آنها با خدا و رسولش دشمنى كردند ؛ و هر كس با خدا دشمنى كند ( بايد بداند كه ) خدا مجازات شديدى دارد !
هر درخت با ارزش نخل را قطع كرديد يا آن را به حال خود واگذاشتيد ، همه به فرمان خدا بود ؛ و براى اين بود كه فاسقان را خوار و رسوا كند !
شأن نزول آيات قرآن ( فارسى ) — صفحة 437
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٣٧