ولى وجود اين شأن نزول - مانند ساير موارد - هرگز مانع از عموميت مفهوم آيه نيست .
* * *
( ( 16 ) ) قُلْ أَ تُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِينِكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( ( 17 ) ) يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لاتَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
بگو : « آيا خدا را از ايمان خود با خبر مىسازيد ؟ ! او تمام آنچه را در آسمانها و زمين است مىداند ؛ و خداوند از همه چيز آگاه است » !
آنها بر تو منت مىنهند كه اسلام آوردهاند ؛ بگو : « اسلام آوردن خود را بر من منت نگذاريد ، بلكه خداوند بر شما منّت مىنهد كه شما را به سوى ايمان هدايت كرده ، اگر ( در ادعاى ايمان ) راستگو هستيد !
شأن نزول :
خداوند از تمام اسرار آگاه است
جمعى از مفسران گفتهاند : بعد از نزول آيات گذشته ، گروهى از اعراب خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و سوگند ياد كردند كه در ادعاى ايمان صادقند ، و ظاهر و باطن آنها يكى است ، نخستين آيهء مورد بحث نازل شد ( و به آنها اخطار كرد كه نيازى به سوگند ندارد ، خدا درون و برون همه را مىداند ) . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيات مورد بحث ؛ « الميزان » ، ج 18 ، ص 330 ؛ « قرطبى » ، ج 16 ، ص 350 ؛ « بحار الانوار » ، ج 9 ، ص 155 و « روح البيان » .