و انسان مىگويد : « آيا پس از مردن ، زنده ( از قبر ) بيرون خواهم آمد » ؟ !
آيا انسان به خاطر نمىآورد كه ما پيش از اين او را آفريديم در حالى كه چيزى نبود ؟ !
سوگند به پروردگارت كه همهء آنها را همراه با شياطين در قيامت جمع مىكنيم ؛ سپس همه را - در حالى كه به زانو در آمدهاند - گرداگرد جهنم حاضر مىسازيم .
شأن نزول :
زندگى پس از مرگ
آيات نخست ، - طبق گفتهء جمعى از مفسران - در مورد « ابَىّ بن خلف » يا « وليد بن مغيره » نازل شده كه قطعهء استخوان پوسيدهاى را در دست گرفته بودند ، آن را با دست خود نرم مىكردند و در برابر باد مىپاشيدند ، تا هر ذرهاى از آن به گوشهاى پراكنده گردد ، و مىگفتند ، محمّد را بنگريد كه گمان مىكند : خداوند ما را بعد از مردن و پوسيده شدن استخوانهايمان مثل اين استخوان ، بار ديگر زنده مىكند ، چنين چيزى ابداً ممكن نيست !
اين آيات نازل شد ، و پاسخ دندانشكنى به آنها گفت ، پاسخى كه براى همهء انسانها در همهء قرون و اعصار ، مفيد و آموزنده است . « 1 »
* * *
( ( 96 ) ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً
مسلماً كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند ، خداوند رحمان محبتى براى آنان در دلها قرار مىدهد !
شأن نزول :
محبّت على عليه السلام در دلهاى مؤمنان
در بسيارى از كتب حديث و تفسير اهل تسنن ( علاوه بر شيعه ) روايات متعددى
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيات مورد بحث ؛ « زاد المسير » ، ج 5 ، ص 175 ؛ « اسباب نزول الآيات » واحدى نيشابورى ، ص 204 .