( 14 ) قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيّاً فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَ لاتَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكينَ ( ( 15 ) ) قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظيمٍ ( ( 16 ) ) مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْمُبينُ
بگو : « آيا غير خدا را ولىّ خود انتخاب كنم ؟ ! ( خدائى ) كه او آفرينندهء آسمانها و زمين است ؛ اوست كه روزى مىدهد و از كسى روزى نمىگيرد » . بگو : « من مأمورم كه نخستين مسلمان باشم ؛ و ( خداوند به من دستور داده كه ) از مشركان نباش » !
بگو : « من ( نيز ) اگر نافرمانى پروردگارم كنم ، از عذاب روزى بزرگ ( روز رستاخيز ) مىترسم !
آن كس كه در آن روز ، مجازات الهى به او نرسد ، خداوند او را مشمول رحمت خويش ساخته ؛ و اين همان پيروزى آشكار است » .
شأن نزول :
من مأمورم نخستين مسلمان باشم
بعضى براى آيات فوق ، شأن نزولى نقل كردهاند كه : « جمعى از اهل مكّه خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمده ، گفتند : اى محمّد ! تو آئين قوم خود را ترك گفتى و مىدانيم اين كار عاملى جز فقر ندارد !
ما حاضريم اموال خود را با تو تقسيم كنيم و تو را كاملًا ثروتمند نمائيم تا دست از تبليغ بر ضد خدايان ما بردارى و به آئين اصلى ما بازگردى ، آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت » . « 1 »
* * *
( ( لبته همان ) ) طور كه قبلًا گفته شد ، آيات اين سوره طبق روايات وارده ، يك جا در « مكّه » نازل شده ، بنابراين ، نمىتواند هر يك شأن نزول خاصى داشته باشد ، ولى در
هامش
( 1 ) « تفسير ابوالفتوح رازى » ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « مناقب آل ابيطالب » ، ج 1 ، ص 46 ؛ « بحار الانوار » ، ج 18 ، ص 157 و 199 ؛ « زاد المسير » ، ج 3 ، ص 9 .