( 143 ) وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَ أَنْتُمْتَنْظُرُونَ
و سست نشويد ! و غمگين نگرديد ! و شما برتريد اگر ايمان داشته باشيد ! .
اگر ( در ميدان احد ) به شما جراحتى رسيد ( و ضربهاى وارد شد ) ، به آن جمعيت نيز ( در ميدان بدر ) ، جراحتى همانند آن وارد گرديد . و ما اين روزها ( ى پيروزى وشكست ) را در ميان مردم مىگردانيم ؛ ( - و اين خاصيت زندگى دنياست - ) تا خدا ، افرادى را كه ايمان آوردهاند ، بداند ( و شناخته شوند ) ؛ و خداوند از ميان شما ، شاهدانى بگيرد . و خدا ظالمان را دوست نمىدارد .
و تا خداوند ، افراد با ايمان را خالص گرداند ( و ورزيده شوند ) ؛ و كافران را به تدريج نابود سازد .
آيا چنين پنداشتيد كه ( تنها با ادعاى ايمان ) وارد بهشت خواهيد شد ، در حالى كه خداوند هنوز مجاهدان از شما و صابران را مشخص نساخته است ؟ !
و شما مرگ ( و شهادت در راه خدا ) را ، پيش از آن كه با آن رو به رو شويد ، آرزو مىكرديد ؛ سپس آن را با چشم خود ديديد ، در حالى كه به آن نگاه مىكرديد ( وحاضر نبوديد به آن تن در دهيد ) ! .
شأن نزول :
زيانهاى بىانضباطى
دربارهء شأن نزول اين آيات ، روايات متعددى وارد شده است ، از مجموع آنها استفاده مىشود كه اين آيات دنبالهء آياتى است كه قبلًا دربارهء جنگ احد داشتيم .
در حقيقت اين آيات ، تجزيه و تحليلى است روى نتائج جنگ احد و عوامل پيدايش آن به عنوان يك سرمشق بزرگ براى مسلمانان .
و در ضمن وسيلهاى است براى تسلى ، دلدارى و تقويت روحى آنها ؛ زيرا همانطور كه گفتيم : جنگ احد بر اثر نافرمانى و عدم انضباط نظامى جمعى از سربازان اسلام ، در پايان به شكست انجاميد و جمعى از شخصيتها و چهرههاى برجستهء اسلام از جمله « حمزه » عموى پيامبر ، در اين ميدان شربت شهادت نوشيدند .
پيامبر صلى الله عليه و آله همان شب با ياران خود به ميان كشتگان رفت و براى بزرگداشت