گرفته و به مكّه رسد حيض يا نفاس داشته باشد اگر تا وقتى كه عرفات از او فوت نشود پاك شود صبر نمايد پس چون پاك شود غسل نموده طواف عمره نمايد و ما بعد آن را از افعال كه مذكور شد بجاى آورد و احرام به حج گرفته متوجّه عرفات گردد به طريقى كه مذكور شد و اگر تا در يافتن عرفات پاك نشود « 1 » همچنان متوجّه عرفات مىشود و در خاطر خود مىگذراند كه اين احرام عمره تمتّع خود را گردانيدم احرام حجّ افراد قربة الى اللّه .
و حجّ افراد آن است كه افعال عمرهاش بعد از افعال حجّش بوده باشد به خلاف حجّ تمتّع .
و چون [ صحّت افعال ] « 2 » و بودن در عرفات و مشعر و منى موقوف بر طهارت نيست آنها را به همين حال مىگزارد و بعد از بازگشتن هرگاه پاك مىشود غسل نموده طواف نمايد و ما بعد آن را از نماز و سعى و طواف نساء و نماز طواف نساء بجا مىآورد بر وجهى كه معلوم شد .
پس بيرون حرم رفته [ به ادناى حلّ ] « 3 » احرام گيرد و نيّت چنين كند كه :
هامش
( 1 ) - در اين مدّعا در « معتبر » نقل اتّفاق كرده و بعضى از متأخرين نسبت اين به شهرت داده و بعد از آن از جمعى از اصحاب نقل كرده كه حائض به آنچه مذكور شد عمل نمىكند بلكه سعى را بجاى مىآورد و چون فارغ از حج شود با طواف حج طواف عمره را بجاى مىآورد يعنى همان حجّ تمتّع مىكند غايتش آنكه طواف عمره را قضا مىكند و بعضى از اخبار به اين معنى دلالت دارد . امّا ظاهرا كه عمل به آنچه در اين رساله مذكور است اولى است و ظاهرا كه زن چون حج افراد بر وجهى كه مذكور است برئ الذمّه از حجّ تمتع مىشود و اگرچه استطاعت در سال دوّم داشته باشد و ظاهرا كه همچنين است حال كسى كه از ضرورت نقل تمتع به افراد كند چنانچه از غير اين رساله مفهوم مىشود اگرچه به آن نصّى از اهل البيت - عليهم السّلام - نمىداند . ع
( 2 ) - اين جمله در برخى نسخهها نيست .
( 3 ) - اين جمله در برخى نسخهها نيست .