و چون فارغ شود متوجّه منى شود و شب در مكّه نماند « 1 » و بايد كه شب يازدهم و دوازدهم و سيزدهم در منى باشد و در اوّل هر شب نيّت چنين كند كه :
امشب را به روز مىآورم در منى در حجّ واجب تمتّع اسلام واجب از براى خداى تعالى و بايد كه در هريك از اين سه روز هريك از سه ميلى كه در منى واقع است به هفت سنگ بزند و ابتدا از اوّل ميلى كند كه به جانب عرفات است پس نزد آن ميل بايستد و يك سنگ را بر انگشت بزرگ دست راست نهد و نيّت چنين كند كه : به هفت سنگ مىزنم اين ميل را در حجّ واجب تمتّع اسلام واجب از براى خداى تعالى ، پس آن سنگ به ميل زند به طريق سابق ، و همچنين مابقى را يكايك بزند پس به ميل ميانه آيد و همچنين بايستد و سنگ را به ميل زند پس به ميل آخر آيد و برابر او بايستد و به همان طريق نيّت كند و سنگ اندازد و اين آخر افعال حجّ است و اين سه روز و سه شب از براى كسى است كه در احرام خود از صيد و نساء پرهيز نكرده باشد و الّا دو شب و دو روز ، و در روز دوازدهم بعد از انداختن جمرات و بعد از ظهر به هرجا كه خواهد برود ، و اگر روز دوازدهم نرود تا شب درآيد بايد كه نرود تا روز سيزدهم بعد از انداختن جمرات بنابر مشهور ، و اولى آن است كه همهكس هر سه روز و هر سه شب باشد و عمل كند و بايد دانست كه اگر زن وقتى كه احرام عمره تمتّع
هامش
( 1 ) - آنچه از اخبار معتبره معلوم مىشود كه اگر در مكه بماند تا صباح و مشغول به مناسك خود و به عبادت نباشد و پيش از نصف شب از منى بيرون رفته باشد بر وى كشتن گوسفند لازم آيد و اگر اينكه تمام شب در مكه نباشد و پيش از صبح به منى رسد بر وى چيزى نباشد و همچنين اگر در مكه به مناسك خود و عبادت مشغول باشد يا آنكه بعد از آنكه نصف شب در منى كرده باشد متوجه مكه شده باشد . و در روايت صحيحه وارد است [ وسائل الشيعة : 10 / 209 ، حديث 17 ] چون از بيوت مكه بيرون آيد و خواب كند تا صباح شود و به منى برسد پيش از طلوع صبح بر او چيزى نيست . و بالجمله تا ميسّر باشد عمل به آنچه در اصل اين رساله مذكور است كند اگرچه اثبات لزوم آن مطلقا خالى از اشكالى نيست . ع