اول آنكه حضرت اعلم صحابه بود به واسطهء آنكه حريص بر تعلّم بود با وجود كمال فهم ، و حضرت پيغمبر اعلم مردمان بود و حريص بر ارشاد و تعليم او . و حضرت امير در خردى در كنار او پرورده و بزرگ شد و در بزرگى داماد آن حضرت شد و داخل بر حضرت مىشد در هر وقت . و اين مذكورات تقاضا مىكند كه آن حضرت رسيده باشد در علم به نهايت . و ابو بكر بعد از اسلام گاهى به خدمت حضرت مىرسيد .
و ديگر آنكه حضرت فرمودند كه : « أقضاكم عليّ » « 1 » و قضا احتياج به جميع علوم دارد . و اكثر مفسّرين بر آنند كه
تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ
« 2 » على است « 3 » .
و ديگر منع عمر كرد از سنگسار كردن زن زاييده به شش ماه به تهمت آنكه زناست ، زيرا كه به شش ماه زن نمىزايد ، و خاطرنشان او كرد از قرآن كه اقلّ حمل شش ماه است . « 4 »
و ديگر نهى عمر كرد از رجم زن حامله و عمر گفت : « لو لا علي لهلك
هامش
( 1 ) - تجريد الاعتقاد ، ص 266 . شرح المواقف ، ج 8 ، ص 370 ؛ اثبات الهداة ، ج 2 ، ص 279 .
سيد هاشم بحرانى در غاية المرام ( ص 528 ) روايات زيادى دال بر اين معنى نقل كرده است .
خليفهء دوم هم به اين مطلب اقرار كرده است . ( ر ك : احقاق الحق ، ج 8 ، ص 61 و ترجمة الإمام امير المؤمنين من تاريخ دمشق ، ج 3 ، ص 36 - 41 ) .
( 2 ) - سورهء حاقّه ( 69 ) : 12 .
( 3 ) - الكشّاف ، ج 4 ، ص 600 ؛ النور المشتعل ، ص 266 - 272 در حاشيهء اين كتاب روايات بسيارى دربارهء نزول اين آيه در حق امير مؤمنان عليه السّلام آمده است . شرح المواقف ، ج 8 ، ص 370 .
( 4 ) - الإرشاد ، ج 1 ، ص 206 .
الدر المنثور ، ج 1 ، ص 288 و ج 6 ، ص 40 و سنن سعيد بن منصور ، ج 2 ، ص 66 و السنن الكبرى ، ج 7 ، ص 442 و مناقب ابن شهرآشوب ، ج 2 ، ص 365 و تفسير نور الثقلين ، ج 5 ، ص 14 ، ح 19 و بحار الأنوار ، ج 40 ، ص 252 ، ح 27 به نقل پاورقى ارشاد .