تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 470

مساهمون:

ص٤٧٠
10 / 108 بگو اى مردمان آمده است بشما وحى راست از پروردگار شما پس هر كه راه يافت پس جز اين نيست كه راه يافت براى خود و هر كه گمراه شد پس جز اين نيست كه گمراه مىشود بزيان خود و نيستم من بر شما نگاهبان ( 108 ) 10 / 109 و يا محمد پيروى كن چيزى را كه وحى فرستاديم به تو و شكيبائى ورز تا آنكه فيصل كند خدا و او بهترين فيصل‌كنندگانست ( 109 )

[ سوره هود ]

بنام خداى بخشاينده مهربان 11 / 1 اين كتابى است كه استوار كرده شد آيات او را باز واضح كرده شد آمده از نزديك خداى درست كار خبردار ( 1 )
شرح
قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُبگو اى مردمانقَدْ جاءَكُمُ الْحَقُّبه درستى كه آمد بشما كلامى درست يا پيغمبرى راستمِنْ رَبِّكُمْاز نزد پروردگار شما و هيچ عذرى نماند شما رافَمَنِ اهْتَدىپس هر كه راه يافت بايمان و طاعتفَإِنَّما يَهْتَدِيپس جز اين نيست كه راه يابدلِنَفْسِهِبراى نفس خود يعنى منفعت او عايد به دو استوَ مَنْ ضَلَّو هر كه گمراه شد بانكار و تكذيبفَإِنَّما يَضِلُّپس همين است كه گمراه مىشودعَلَيْهابر نفس خود يعنى و بال آن ضلال به دو استوَ ما أَنَاو نيستم منعَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍبر شما نگهبانى كه امر شما موكول به من باشد دمياطى فرموده كه آية السيف ناسخ اين آيت استوَ اتَّبِعْو پيروى كن اى محمد صما يُوحى إِلَيْكَآن چيزى را كه وحى كرده مىشود بسوى تو بامتثال و تبليغ آنوَ اصْبِرْو صبر كن بر دعوت و در ايذائى كه به تو رسد شكيبائى ورزحَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُتا وقتى كه حكم كند خدا به نصرت تو يا امر كند بقتال وثنى و جزيه كتابىوَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَو او است بهترين حكم‌كنندگان زيرا كه در حكم او خطا و ميل و ستم نيست يا مطلع است بر سرائر و احتياج به بينه و گواه ندارد بيتاز سپيدى تا سياهى گيرد تا لوح و قلم * يك رقم از خط حكمش و هو خير الحاكمين

سورة هود

مكّيّة و هى مائة و ثلث و عشرون آيةبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الردر احقاف فرموده كه حروف مقطعه به نسبت اصطلاح وضعى و عرفى مفهوم المراد نيست پس سر مكتوم باشد و مؤيد اين قول است آنكه شعبى از معنى مقطعات پرسيدند فرمود كه سر اللّه فلا تطلبوه و بعضى برآنند كه معنى الرا آن است كه انا اللّه ارى منم خداى كه مىبينم طاعت مطيعان را و معصيت عاصيان را و هر كس را مناسب عمل او جزا خواهم داد پس اين كلمه مشتمل است بر وعده و وعيدهكِتابٌاين كتابى است صفت او اينكهأُحْكِمَتْاستوار كرده شده استآياتُهُآيتهاى او بحجج و دلائل يا منتظم گشته است بنظم محكم چون بناى مستحكم كه نقص و خلل به دو راه نيابدثُمَّ فُصِّلَتْپس جدا كرده شده است سوره سوره و آيه‌آيه يا تفصيل يافته است درو آنچه بندگان بدان محتاج‌اند يعنى مبين شده استمِنْ لَدُنْ حَكِيمٍاز نزديك حكم‌كننده يا حكمت بخشندهخَبِيرٍدانا به همه چيزها است .
قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 470 | ترجمه شاه ولى الله دهلوى ( 910 ه - ) وتفسير ملاحسين الواعظ الكاشفى ( 1176 ه - )