قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 1380
[ سوره كافرون ] بنام خداى بخشندهء مهربان 109 / 1 بگو اى كافران ( 1 ) 109 / 2 پرستش نمىكنم آنچه شما مىپرستيد ( 2 ) 109 / 3 و نه شما پرستش مىكنيد آنچه مىپرستم ( 3 ) 109 / 4 و نه من پرستش خواهم كرد آنچه شما مىپرستيد ( 4 ) 109 / 5 و نه شما پرستش مىكنيد آنچه مىپرستم ( 5 ) 109 / 6 شما را دين شماست و ما را دين من است ( 6 ) [ سوره نصر ] بنام خداى بخشنده مهربان 110 / 1 وقتى كه بيايد نصرت خدا و بظهور آيد فتح ( 1 ) 110 / 2 و به بينى كه مردمان داخل مىشوند در دين خدا فوج فوج ( 2 ) سورة الكافرون مكّيّة و هى ستّ آيات بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ گروهى از قريش چون ابو جهل و عاص و وليد و اميه و اسود بن عبد يغوث و اسود بن عبد المطلب به زبان عباس رض پيغام فرستادند به پيغمبر عليه الصلاة و السلام كه تو يك سال خدايان ما را پرستش كن تا ما نيز يك سال عبادت خداى تو بجاى آريم چون پيغامبر بر آن حضرت ص رسيد مقارن حال جبرئيل ع نازل شد و اين سوره فرود آورد كه قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ بگو اى محمد ص در جواب ايشان كه اى كافران مراد همان جماعتاند كه مذكور شدند و خداى تعالى مىدانست كه ايشان ايمان نيارند لا جرم گفت كه با ايشان بگوى لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ نخواهيم پرستيد آنچه شما مىپرستيد آن را يعنى بتان جماد وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ و نيستند شما پرستندگان در حال آن را كه من مىپرستم كه خالق عبادت است وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ و نيستم من پرستنده در حال شما آنچه پرستش مىكنيد آن را وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ و نباشيد شما پرستندگان در استقبال آن را كه من پرستش مىكنم لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ مر شما راست كيش شما كه بدان معتقدانيد و دست باز نخواهيد داشت و مرا است دين و آئينى كه برانم و نخواهم گذاشت يا شما راست جزاى كردار شما و مرا است پاداش اعمال من و دين بمعنى عادت نيز مىآيد و اين آيت به آيت سيف منسوخ شده ابن عباس رضى اللّه عنهما فرمود كه در قرآن سوره نيست بر شيطان سختتر و صعبتر ازين سوره زيرا كه توحيد محض است و ثواب خواندن او برابر ثواب قرائت ربعى از قرآن باشد سورة النّصر مدنيّة و هى ثلاث آيات بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ چون بيايد يارى كردن خداى يعنى ظفر دادن ترا بر قريش وَ الْفَتْحُ و فتح مكه ترا و فتح سائر بلدان امت ترا وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ و بينى تو مردمان را كه درمىآيند - فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً در دين خدا كه اسلام است گروه گروه در سال نزول اين سورة تتابع وفود بود چون بنى اسد و بنى قريظه و بنى مره و بنى البكا و بنى كنانه و بنى هلال و بلخاى و نجيب و دارم و غير ايشان از اكناف و اطراف به خدمت آن حضرت صلى اللّه عليه و سلّم آمده بشرف اسلام مشرف شدند .