إِلاَّ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ يُجادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ ما أُنْذِرُوا هُزُواً ( 56 )
معناى واژهها
51 [ عضدا ] : يار و ياور .
52 [ موبقا ] : هر چيز كه ميان دو چيز حايل شود .
53 [ مواقعوها ] : افكنده شدگان در آن .
[ مصرفا ] : جاى كناره گيرى .
56 [ يدحضوا ] : إدحاض به معنى هلاك كردن و باطل كردن است .
/ 431
ولايت خدا يا ولايت شيطان ؟
رهنمودهايى از آيات :
از سياق بيان قرآن حكيم نسبت به زينت زندگى دنيا و ايستار انسان در برابر آن است آن ايستار متعالى كه بنا بر آن انسان مالك اين زينت و حاكم بر آن مىشود به جاى آن كه زينت دنيا حاكم بر او شده باشد او حاكم بر آن مىشود ، و قرآن دربارهء پليدترين صفتى براى ما سخن مىگويد و بحث مىكند كه انسان را به فزونخواهى در مال و فرزند برمىانگيزد ، و آن خود برتربينى و خود بزرگتربينى است ، و پروردگارمان عاقبت كار ابليس را به ياد ما مىآورد كه نسبت به پروردگار خويش تمرد كرده و خواستار برترى نسبت به آدم شد ، و به ما فرمان مىدهد كه در برابر او استقامت نشان دهيم ، و - در همين چارچوب - ايستار مؤمن را در برابر