رسول بشر است و قرآن از خدا است ، و بر او تنها وظيفه ابلاغ كردن آن به مردمان است .
شايد در اين درس مهمترين محورهاى اين سوره قرار گرفته باشد ، و آن اختصاص به مسائلى دارد كه در پيرامون رسالت دوران مىكند . و آن كس از آن بهرهمند تواند شد كه مؤمن به آن بوده باشد ، و اما ستمگرى كه از نعمتهاى خدا اعراض مىكند و به آنها پشت مىكند ، و كسانى كه با مقياسهاى مادى عمل مىكنند ، از وحى سودى عايدشان نمىشود .
چرا مردمان به هدايتى كه براى ايشان آمده است ايمان نمىآورند ؟ و مهمترين عقبهها و دشواريها در راه ايمان آوردن آنان به رسالتهاى خدا چيست ؟
اولا : اين پندار ايشان است كه رسول مىبايستى فرشته بوده باشد .
ثانيا : شكى است كه به بعث و نشور در روز بازپسين دارند .
بدين گونه آيات درس سيزدهم موانع و گردنههاى دشوارگذرى را كه شيطان در راه ايمان آورده به رسالت پديد آورده است ، از سر راه برمىدارد ( 94 - 99 ) و توضيح مىدهد كه فرستاده مىبايستى از جنس كسانى باشد كه بر ايشان مبعوث شده است ، و اگر ساكنان زمين از فرشتگان مىبودند ، فرشتهاى به عنوان رسول براى هدايت آنان مبعوث مىشد .
پس از بيان اين امر كه خداوند سبحانه و تعالى گواه بر صدق و درستى رسالت پيغمبر است ، و اين كه هدايت به دست خود او است ، و هر كس را كه او گمراه كند هيچ هادى و ولى و سرورى نمىتواند براى خود پيدا كند ، و كور و كر و گنگ در محشر حضور پيدا خواهد كرد ، و عاقبت او جهنمى است كه آتش و گرمى آن به پاداش عملى كه انجام داده است پيوسته باقى مىماند ( 98 ) .
/ 171 سپس و جدان آنان را در معرض سؤال قرار مىدهد و مىگويد : آيا اين خدا كه آسمانها و زمين را آفريده است ، نمىتواند همانند آنها را بيافريند ، و از آن روى آنان را گرفتار عذاب نمىكند كه براى ايشان اجلى قرار داده كه شكى در آن نيست ، ولى آنان از فرصتى كه در دست دارند بهرهاى برنمىگيرند .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 168
مساهمون: احمد آرام
ص١٦٨