أعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
[
هر علمى اصطلاحات مخصوص دارد
] قبل از اين كه دنبالهء آن مطلب را عرض كنم ، يك مطلبى را بايد عرض كنم كه شايد هم مفيد باشد و هم لازم ؛ و آن اين است كه گاهى وقتها اختلافاتى كه بين اهل نظر و اهل علم حاصل مىشود ، براى اين است كه زبانهاى يكديگر را درست نمىدانند . هر طايفهاى يك زبان خاصى دارد . نمىدانم اين مثل را شنيدهايد كه سه نفر بودند ، يكى فارس بود ، يكى ترك بود ، يكى عرب ، اينها راجع به ناهارشان كه چه بخوريم بحث كردند ، فارس گفت : « انگور مىخوريم » ، عرب گفت : « خير ، عِنب مىخوريم » ، ترك گفت : « خير ، ما اينها را نمىخوريم ، ما ازوم مىخوريم » . اينها اختلاف كردند براى اين كه زبان هم را نمىدانستند .
بعد مىگويند يكى آمد و رفت انگور آورد ، همه ديدند كه يك چيز است . يك مطلب ، در زبانهاى مختلف ، يك مطلب است ، اما زبانها مختلف است در آن .
فلاسفه ، مثلًا يك زبان خاص به خودشان دارند ، اصطلاحاتى خودشان دارند ، زبان عرفا هم خاص به خودشان است و اصطلاحات خاص خودشان است . فقها هم اصطلاحات خاص به خودشان دارند . شعرا هم يك زبان خاص