أنّ رسول اللَّه قال ، ونحن محتوشوه في بني قريضة ، وقد قتل عليّ رجالهم : يا معشر قريش ! إنِّي موصِّيكم بوصيّة فاحفظوها ومودِّعكم أمراً فلا تضيِّعوه ، ألا وإنّ عليّاً إمامكم ، وخليفتي فيكم ، بذلك أوصاني جبرائيل عن ربِّي ، ألا وإنّ أهل بيتي الوارثون لأمري ، القائمون بأمر امّتي ، اللَّهمّ مَنْ حفظ فيهم وصيّتي فاحشره في زمرتي ، ومَنْ ضيّع فيهم وصيّتي ، فأحرمه الجنّة . « 1 »
البياضي ، الصّراط المستقيم ، 2 / 79 - 80
هامش
( 1 ) - چون أبو بكر جلباب خلافت در پوشيد ، علي عليه السلام ببود تا گاهى كه تاريكى جهان را فرو گرفت ، پس فاطمه را بر حماري برنشاند ودست حسن وحسين فرا گرفت وبر أبواب بيوت مهاجر وأنصار عبور داد ، بر درِ هر سرايى ايستاده شد ، خداوندِ خانه را به نصرت خويش دعوت كرد بر وضيع وشريف حجت تمام فرمود ، از تمامت أمت چهل وچهار تن بر ذمت نهادند كه در طلب حق آن حضرت كار به توافى ومسامحت نكنند .
فأمرهم أن يُصبحوا بُكرة محلّقين رؤوسهم ، معهم سلاحهم ليبايعوه على الموت ؛ پس ايشان را فرمان كرد كه بامدادان سرهاى خويش از موى بسترند وسلاح جنگ وجهاد با خود برگيرند وبا آن حضرت بر مرگ بيعت كنند ، يعنى سر از جهاد بر نتابند تا كشته گردند . چون سياهى دامن برچيد وسفيدهبساط بگسترد ، مردم بر جان خويش بترسيدند واز هول وهرب دست از طلب باز كشيدند وبيرون چهار كس كه سلمان وأبو ذر ومقداد وزبير بن العوام بود ، بر در سراى على كس حاضر نشد .
شب ديگر نيز أمير المؤمنين عليه السلام كار بدينگونه فرمود وايشان را به سوگند تصميم عزم داد ، همچنان پيمان بشكستند وسر به فرمان در نياوردند ، لاجرم أمير المؤمنين به خانه نشست ودر بر روى وارد وصادر بسته وبه جمع وترتيب قرآن كريم پرداخت .
سپهر ، ناسخ التواريخ فاطمة الزهرا عليها السلام ، 4 / 80