خداى متعال از راه اختيار ، فعل را خواسته است و به حسب تعبير سابق ما : خداى متعال از راه مجموع اجزاى علت تامه كه يكى از آنها اراده و اختيار انسان مى باشد ، فعل را خواسته و ضرورت داده است و در نتيجه اين گونه خواست خدايى فعل ضرورى و انسان نيز در آن مختار مى باشد ؛ يعنى فعل نسبت به مجموع اجزاى علت خود ، ضرورى و نسبت به يكى از اجزاء كه انسان باشد ، اختيارى و ممكن است .
امام ششم ( ع ) مى فرمايد : ( نه جبر است و نه تفويض بلكه امرى است ميان دو امر 173 ) .
هامش
( 173 ) ( بحار ، ج 3 ، ص 5 ) و از امام ششم ( ع ) از يزيد شامى از امام هشتم ( ع ) و امام پنجم و ششم ( ع ) فرمودند : ( خدا به آفرينش خود مهربانتر از آن است كه آنان را به گناه اجبار كند و پس از آن عذاب كند . و خدا عزيزتر از آن است كه امرى را بخواهد و نشود ) ، ( بحار ، ج 3 ، ص 6 ) و باز امام ششم مى فرمايد : ( خدا اكرم از آن است كه مردم را به چيزى كه قدرت ندارند تكليف كند و اعز از آن است كه در ملك او امرى بوجود آيد كه وى نمى خواهد ) ، ( بحار ، ج 3 ، ص 15 ) اشاره به دو مذهب جبر و تفويض است .