هَدى 174
.
و مى فرمايد :
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى 175
و به نتيجه هاى نامبرده اشاره كرده مى فرمايد :
وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها 176
و مى فرمايد :
وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ ما خَلَقْناهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ 177
هدايت خصوصى
بديهى است نوع انسان از اين كليات مستثنا نيست و همين هدايت تكوينى كه در همه انواع آفرينش حكومت مىكند در وى نيز حكومت خواهد كرد و چنان كه هر نوع با سرمايه اختصاصى خود به سوى كمال خود رهسپار مىشود و هدايت مى يابد ، انسان نيز با هدايت تكوينى به سوى كمال واقعى خود هدايت يابد . انسان در عين اينكه با انواع ديگر نباتى و حيوانى در بسيارى از خصايص شريك است ، خصيصه اختصاصى دارد كه از ديگران تميزش مىدهد و آن ( خرد ) است .
هامش
( 174 ) يعنى : ( خدايى كه به هر چيزى آفرينش ويژه اش را داده و پس از آن راهنمايى كرده ( به سوى هدف زندگى و آفرينش ) ، ( سوره طه ، آيه 50 )
( 175 ) سوره اعلى ، آيه 32 .
( 176 ) يعنى : ( هر كدام هدف و غايتى دارد كه آن را در پيش مى گيرد ) ، ( سوره بقره ، آيه 148 )
( 177 ) يعنى : ( ما آسمانها و زمين و آنچه را كه در ميان آنهاست براى اينكه بازى كنيم ، نيافريديم ( بى هدف نيستند ) ، نيافريديم آنها را مگر با آفرينش حق ( هدف و غرضى در ميان است ) ولى بيشتر مردم نمى دانند ) ، ( سوره دخان ، آيه 39 )