بسم اللَّه الرحمن الرحيم شريف رضى آن مرد بزرگ و شخصيت والائى است كه همه بزرگان تاريخ ، كه پس از او قدم به حيطه هستى گذاشتهاند ، با اجلال و اكرام از او ياد مىكنند و هنوز هم پس از قرنها قلب ، روح و وجدان هر متفكر و منقّدى را با خصلتهاى نيك و انسانى خود شيفته مىسازد .
شايد اگر كسى لابهلاى تاريخ را جستجو كند هرگز به نقطه ضعف يا لغزشى در زندگى اين بزرگمرد بر نخورد ، و بلكه بر عكس ، جز ستايش و ثناگوئى ، دوست و دشمن ، چيز ديگرى نيابد .
اما با اين حال ، ما نمىتوانيم به گفتههاى تاريخ اعتماد و اطمينان كامل پيدا كنيم ، زيرا : گاهى تاريخ هم مىتواند درست نباشد .
بنا بر اين ، براى دستيابى به جزئيات زندگى فردى از بزرگان ، ناگزير بايد به بررسى متون بزرگ و كوچك و فراگير تاريخ بپردازيم و هيچ موردى را ، جز پس از كاوش و بررسى بسيار ، گرانبها ، يا بى ارزش به شما نياوريم . زيرا آنچه ياوه است با غور و بررسى آشكار مىشود و آنچه اصالت دارد ، واقعيات و حقايق آن را به اثبات مىرساند .
اين مسأله در مورد شريف رضى ( رضوان اللَّه تعالى عليه ) نيز صادق است . من اخيرا در مورد زندگى اين مرد بزرگ ، كه همهء كاوشهاى تاريخى ، علو شأن و شايستگى او را اثبات نموده و در فضل و مناعت طبع و كرامات اخلاق او شكى راه نمىيابد ، به دو متن برخورد كردهام كه بسيار عجيب مىنمايد ، اين دو متن مرا بر آن داشت كه در اين مختصر به بيان آن پرداخته و پرده از جعل و غير اصيل بودن آن بردارم .
دروغ نخست : زيدى بودن شريف رضى است .
ابن عنبه گفته است :
« در برخى كتابها يافتم كه : شريف رضى تابع مذهب زيديّه بوده و خود را به امامت محقتر از قريش مىدانسته است . « 1 » اما اين گفته نمىتواند صحيح باشد زيرا : امامى بودن شريف رضى آشكارتر از آتشى بر
هامش
( 1 ) - عمدة الطالب ص 210 و روضات الجنابت ص 548 .