نمايد . كه آيا آن از الهامِ فرشته است يا وسوسهء شيطان و هر چند آن خاطر در صورت عبادت باشد ، و تفتيش بدين نحو تواند بود كه مذكور شد .
« باب يازدهم » « در ياد كردن بعضى از نعمتهاى الهى احكم الحاكمين » « كه در اين امر مُمِدّ است و مُعين »
هر بندهاى را ناچار است از آن كه بداند كه او را پروردگارى است دانا و آفرينندهاى است توانا كه او را خلعت هستى بخشيده و خلقتِ سوىّ كرامت فرموده ، و چشم بينا و گوش شنوا عنايت نموده ، و زبان گويا و جوارح توانا ارزانى داشته ، و دل بيدار و عقل خبردار بر او گماشته كه خير را از شرّ جدا كند و نفع را از ضرر تميز دهد .
و بداند كه محتاج است به او در حيات و بقا و به معاونت او در مراتب سلوك و ارتقاء ، و مفتقر است به تيسير و عنايت او در امتثال اوامر كما هى ، و به عصمت و وقايت او در باز ايستادن از نواهى .
و بداند كه پوشيده نيست بر او هيچ امرى از امور چه خُرد و چه كلان و چه آشكار و چه نهان .
پس هرگاه اين مراتب را به علم اليقين دانست يا به عين اليقين مشاهده نمود كارش به جايى كشد كه هرگز از پروردگار خود غافل نشود و در هيچ حال او را فراموش نكند ، بلكه در اكثر اوقات و مُعظَم حالات بىفكر و ذكر او اشتغال داشته باشد ، و در عامّهء احوال او را خواند و در كافّهء آمال به او توسّل جويد ، و در فنون