و روزى است كه آن حضرت بر دجّال ظفر مىيابد و آن ملعون را در كناسه ( كه محلّهاى است در كوفه ) از گلو مىكشد .
و هيچ نوروزى نيست كه ما توقّع خلاصى از غم نداشته باشيم ، زيرا كه اين روز به ما و شيعيان ما نسبت دارد ، عجمان آن را حفظ كردهاند و شما ضايع كردهايد .
ديگر فرمود : يكى از انبيا سؤال از پروردگار كرد كه چگونه زنده گرداند آن جماعت را كه از ديار خود بيرون رفته و مرده بودند ، پس وحى به آن نبى آمد كه آب بر ايشان بريز در روز نوروز كه اوّل سال فارسيان است ، پس ايشان زنده شدند . و سى هزار كس بودند . و از اين جهت آب ريختن در اين روز نوروز سنّت شده .
چنين گويد راوى كه گفتم : اى سيّد من ، فداى تو شوم ، آيا نمىآموزى به من نام روزها را به زبان فارسى ؟ جواب فرمود كه : آنها روزى چند قديم از ماههاى قديمند كه هر ماهى سى روز مىباشد و زياد و كم ندارد .
پس اوّل از هر ماهى « هرمزد » « 1 » نام دارد ، و اين نامى است از نامهاى خداى تعالى ، در اين روز آدم عليه السلام آفريده شده ، فارسيان مىگويند اين روز جهت آشاميدن [ و ] « 2 » مُفرّحات « 3 » و خوشحالى كردن خوب است ، و ما مىگوييم :
روزى است مبارك و روز سرور و خرّمى است ، با امرا و بزرگان در اين روز سخن بگوييد ، و به مجلس پادشاهان داخل شويد ، و حاجتهاى خود را بطلبيد كه ان شاء اللَّه بر مىآيد ، هركس در اين روز متولّد شود مبارك خواهد بود ، در اين
هامش
( 1 ) - در بحار : « هرمزد روز » .
( 2 ) - ما بين كروشه از مصدر اضافه شد .
( 3 ) - مُفرّح : مسرّت بخش ، سرورانگيز .