مجاهدت نيندازذ و نفس عزيز را سبيل راه خذا نگردانذ و با دشمنان حق جان بازى نكنذ بنعيم بهشت و لذت معاشرت حور و قصور نرسذ و تأكيد اين معنى و تقرير اين دعوى هم قول سيدست عليه السلام آنجا كى مىفرمايذ : حفت الجنه بالمكاره و حفت النار بالشهوات . معنى آنست كى گرد بهشت و ناز و نعيم او مكاره فراوان درآمذه است و گرد دوزخ و عذاب و نكال « 6 » آن شهوات طبيعى درآمذه است . يعنى هركه خوذ را در معارك آفات و مكاره مجاهدت اندازذ ببهشت رسذ و هركه ميل او بشهوات بدنى باشد بدوزخ پيوندذ [ 15 ] . پس چون مرد بزيور شجاعت و حليت نجدت متحلى باشذ خود را در مخاوف « 7 » طعان رزم و مخالب « 8 » عقاب جنگ اندازذ و بوسيلت درجه شهادت نعيم جاودانى بهشت و تمتع مباشرت حور حاصل كنذ و اگر عياذا بالله جبن و خوف [ 16 ] بر طبيعت او غالب بوذ و ميل بشهوات طبيعى و لذات جسمانى كنذ و از مقاتلت كفار بگريزذ و در معاشرت دلدار آويزذ راه دوزخ بر وى گشوذه [ 17 ] گردذ و عذاب جهنم خوذ را حاصل آرذ . پس اگر بد دل بدانچ از كارزار بازايستاذى [ 18 ] و از غزو و مجاهدت كفار ممسغ [ 19 ] « 9 » شذى قضاء لابد برو نازل نگشتى و حكم مبرم برو وارد نشذى متعذر بوذى چون حذر از موت و پرهيز از اجل
شرح
( 6 ) - نكال : كسحاب . عقوبت و سزا باشد ( انندراج )
( 7 ) - مخاوف : جايهاى ترسناك و هولناك ( ناظم الاطباء )
( 8 ) - مخالب : جمع مخلب . چنگال جوارح ( ناظم الاطباء )
( 9 ) - ممسغ : اسم فاعل از مصدر امساغ . يكسو گرديدن ( منتهى الارب ) . دور شدن و بكنار رفتن
هامش
[ 15 ] مر : . . . و حور و قصور و غلمان و ولدان و مشاهد انس و مواضع قدس بهشت محفوفست . . . و مهالك عاهات دنيا و تا رسيذن بدان ناز و نعيم بر بسى بلاء عظيم گذر بايذ كرد و مشقت و عذاب و خزى و نكال و خسران ابد دوزخ محفوفست بشهوات طبعى و لذات بدنى
[ 16 ] مر : خور ( سستى . نطاق او از اعتناق آن منصب تنگ آمذ و ضعف منت و خور طبيعت او ظاهر شد ) ( ترجمه يمينى ) .
[ 17 ] مر : آسان
[ 18 ] مر : نكول كردى
[ 19 ] ملك . مر : ممتنع