خورشيذ چرخ قدر و شه آفتاب جام * اى نوشكرده باذه دولت ز جام عزم
خصم حرون ز مركب دولت پياده شذ * چون تو بر اسب قهر نهاذى لگام عزم
حلق فلك ببست كمندت ببند رأى * صحن جهان [ 146 ] بريذ سمندت بگام عزم
گردن نهاذه دهر مثال ترا بطوع * چون بركشيذ رأى تو تيغ از نيام عزم
بيرون كنذ ز سر هوس توسنى اگر * تيغت به گوش چرخ رسانذ پيام عزم
سوگند خورد عدل تو با انتظام ملك * عالم گرفت رأى تو در اهتمام عزم
مادام تا طليعه ملكست عدل باذ * عزمت غلام دولت و ملكت غلام عزم
هامش
[ 146 ] - مر : زمين