القصه بطولها چون فر الهى معين اين پادشاه بوذ و نور قدسى ظهير « 566 » اين شهريار و فر كيانى با او موافق و هيبت « 567 » جهاندارى او را معاون ، سايهء رايات « 568 » سعادات [ 165 ] بر ملك موروث انداخت و بىمنت و معونت « 569 » غيرى تخت مملكت و سرير « 570 » سلطنت كى حق او بوذ بذو بازگشت . عجز : تا كور شوذ هر آنك نتوانذ ديذ
خصوم « 571 » در اقطار « 572 » و ارجاء « 573 » عالم متفرق گشتند و منازعان « 574 » در اطراف و اكناف « 575 » گيتى متبدد « 576 » شذند .
بيت
ايدى سباغير ان الموت يجمعهم * كما تداخل فى المسرودة الحلق « 577 »
و طرفه حالى افتاذ آن طائفه را و عجب واقعهء روى نموذ آن قوم را . بپاى همت در طلب ملك دربدر مىگشتند و بدست حرص [ 166 ] مملكت را مىجستند آرزوى خويش را در تحت
شرح
( 566 ) - ظهير : پشتيبان .
( 567 ) - هيبت : ترس و بيم و بزرگى ( انندراج ) .
( 568 ) - رايات : جمع رايت - نيزه و علم و نشانهاى لشكر ( انندراج ) .
( 569 ) - معونت : بفتح اول و ضم ثانى و فتح نون - يارى دادن و يارىگرى ( انندراج ) .
( 570 ) - سرير : تخت .
( 571 ) - خصوم : جمع خصم ( دشمنان ) .
( 572 ) - اقطار : جمع قطر - جانب . ناحيه - كرانه ( فرنودسار ) .
( 573 ) - ارجاء : بالفتح - كنارها - جمع رجا بمعنى كنار ( انندراج ) .
( 574 ) - منازعان : جمع منازع - خصومتكننده - سركش - معاند - حريف - رقيب - مخالف ( فرنودسار ) .
( 575 ) - اكناف : بمعنى اطراف و كنارها و بمعنى پناه و اين جمع كنف است كه بمعنى پناه و كناره و طرف باشد ( انندراج ) .
( 576 ) - متبدد : بضم اول و فتح ثانى - پريشان و پراكنده ( فرنودسار ) .
( 577 ) - چون قوم سبا از يكديگر بپراكندند . مگر دست مرگ دوباره ايشان را گردهم آرد . چونان گرد آمدن حلقههاى آهنين در زره .
هامش
[ 165 ] - مر : سعادت
[ 166 ] - مر : قدرت