داذگستر دينپرور او را بپرورش خوب برآورد و بسيرت [ 161 ] و صفت ملكانه تربيت داذ .
بيت
فناط بالملك المامول همته * و الشبل جوهره من جوهر الاسد « 545 »
تا داذوعدل بر دل او شيرين شذ و جوروستم در چشم او شنيع « 546 » و قبيح گشت و جهانيان ديذند و عالميان شنيذند و باظهار بينت « 547 » درين دعوى احتياج نيست و بكشف القناع « 548 » درين معنى افتقار « 549 » نه كى چون نوبت پاذشاهى بذو رسيذ و مدت ايالت عالم بذو انتقال كرد جهان از دل عاشقان مضطربتر بوذ و عالم از زلف معشوقان شوريذهتر [ 162 ] ، اراذل « 550 » دست تعدى بستر « 551 » كريمه « 552 » ملك دراز كرده و لئام « 553 » پاى تملك در صميم « 554 » حرم دولت « 555 » نهاذه گيتى نقاب ظلمت از ظلم ناسپاسان در روى كشيذه و مملكت از جور ناحقشناسان انگشت حيرت
شرح
( 545 ) - همتش به همت والاى آن پادشاه ، قبلهء حاجات مردم ، پيوست ( در همت همچون پدر بود ) آرى شيربچه گوهرى است بازمانده از گوهر شير ( شيربچه به شير ماند ) .
( 546 ) - شنيع : بد و زشت ( از مصدر شناعت بفتح اول ) .
( 547 ) - بينت : حجت واضح و آشكار . ج . بينات ( فرنودسار ) .
( 548 ) - قناع : به عين مهمله - ككتاب پرده و پوشش كه بر بالاى مقنعه پوشند ، پرده دل ( انندراج ) .
( 549 ) - افتقار : بالكسر و راى مهمله - نيازمند گردانيدن و درويش گشتن ( انندراج ) .
( 550 ) - اراذل : جمع ارذل - مردمان رذل و فرومايه و ناكس و حقير و پست فطرت و نانجيب ( فرنودسار ) .
( 551 ) - ستر : بكسر اول و راى مهمله - پرده ( منتهى الارب ) .
( 552 ) - كريمه : شريف و عالى ( فرنودسار ) . خاتون و بيگم ، مجازا : عروس
( 553 ) - لئام : جمع لئيم - ناكسان و بخيلان .
( 554 ) - صميم : اصل هر چيز و خلاصه و خالص آن ( منتهى الارب ) .
( 555 ) - دولت : گردش زمانه به نيكى و ظفر و اقبال بسوى كسى ( انندراج ) .
هامش
[ 161 ] - مر : سير
[ 162 ] - مر : مشوشتر .