پس آن خواب را حاجت « بيايد به تعبير » « 1 » . و اگر « قوت متخيله مستولى باشد آن را محاكات كند ، آن خواب حاجت آيد به تعبير و چون نفس شريف باشد و از قوت عقل مفكره » « 2 » چنان قوى باشد كه حواس آن را مشغول « بدارد » « 3 » از افعال خويش در حال بيدارى ، فيض علم بدان نفس چنان پيوندد كه در حال خواب « بنفس ديگران و آن » « 4 » نفس نبى باشد ( عليه السلام ) « 5 » و اين نوع از نبوّت [ و پيغامبرى ] « 6 » تعلّق « بعقل عملى دارد و به قوت متخيله » « 7 » . و چنان كه نفس مردم در حال خواب متفاوت « باشند ، نفوس » « 8 » انبيا ( عليهم السلام ) « 9 » درين رتبت متفاوت باشند .
و نوع ديگر تعلق بعقل نظرى دارد ، چنان كه « پيدا كرده شود در فصل ديگر . » « 10 »
هامش
( 1 ) - م د : به تعبير نباشد - ف ح : نباشد به تعبير - ظاهرا نباشد يا نيايد درست است .
( 2 ) - ح ف : و اگر محاذات كند بتعبير حاجت افتد و اما چون نفسى بود شريف و قوت عقلى مفكره - س آ : و اگر قوت متخيله آنگه مستولى گردد و آن را محاكات كند و آن خواب را حاجت نباشد به تعبير و تأويل و چون نفس شريف باشد و قوت عقل و مفكره م د ل : و اگر محاذات نباشد بتعبير حاجت افتد اما چون نفسى بود شريف و قوهء عقل و مفكره .
( 3 ) - ف ح س آ م د ندارد ، ظاهرا صحيح همين طور است .
( 4 ) - م د ح : بنفسى ديگر و اين .
( 5 ) - ف افزوده .
( 6 ) - س آ م د ح ف ل ندارد .
( 7 ) - م د : بعقل عملى و قوت متخيله دارد - ف ح : بعلم عملى دارد و به قوت متخيله .
( 8 ) - ف : باشد نفوس - آ : باشد نفس .
( 9 ) - ف افزوده - ل م د ح : صلوات اللّه عليهم .
( 10 ) - م د ح ف : واضح شود در ديگر فصل س آ : پيدا شود در فصول ديگر .