دليلى جز به فرمان خدا بياوريم . » يعنى ما پيامبران در تبليغ رسالت به خدا اعتماد مىكنيم و حتّى اين كه شما را به حق دعوت مىكنيم نه با نيروهاى ذاتى خود و نه با تواناييهاى خاص كه در قيام به كارى داريم انجام مىگيرد بلكه به نيرو و قدرت مطلقهء خدا صورت مىپذيرد .
وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
- و مؤمنان بر خدا توكّل كنند . » [ 12 ] اين كه پيامبران و پيروان آنان بر خدا توكّل مىكنند گواهى راستين است به اين كه پيامبران از جانب خدا هستند . چرا ؟ زيرا كه :
اوّلا : حبّ ذات و حفظ منافع فطرت بشرى است كه در اعماق وجود هر آدمى رسوخ دارد و هيچ كس خود را براى يك رشته اوهام و خرافات كه باور كردنى نيست ، به خطر نمىاندازد مگر آن كه ديوانه باشد . ممكن است كسى امرى را تكذيب كند تا به مصلحتى برسد ، امّا محال است كه آن را تكذيب كند تا سيلى بخورد مگر آن كه ديوانه باشد .
ثانيا : فردى كه در ميان مردم با قدرتهاى ذاتى خود كار مىكند فرق دارد با آن كه به نيرويى ديگر متّكى است . رفتار مأمور يا پليس يا جاسوس يا كسى كه به حزبى قوى منتسب است با رفتار فرد عادى بسيار فرق دارد . پيامبران بىباكانه خود را عرضهء خطرها مىكردند در حالى كه به پيروزى خود اطمينان داشتند ، آيا اين نمىتواند دليلى بر رسيدن ايشان به حقيقت باشد كه توكّل ظاهرى در ابعاد زندگى خود را با هدايتى كه خدا نصيبشان كرده بود پيوند دادند ؛ حق را شناختند و براى آن فداكارى كردند .
وَ ما لَنا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَ قَدْ هَدانا سُبُلَنا
- چرا بر خدا توكّل نكنيم و حال آن كه او راه ما را بر ما بنمود . » در طريق رسالت خود سختيها را برتافتند حاكى از آن كه به راه خود اطمينان داشتند .
/ 387
وَ لَنَصْبِرَنَّ عَلى ما آذَيْتُمُونا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
- و ما بر آزارى كه به ما مىرسانيد صبر خواهيم كرد و توكّل كنندگان بر خدا توكّل كنند . »