جايى در عالم هستى ندارد .
آسمانها و زمين و همه كاينات در يد قدرت خداست ، اگر بخواهد كافران را از ميان مىبرد و گروه ديگرى را مىآورد و اين كار براى او سخت نيست ، از اين رو گردن كشى و ستيزه معنا ندارد .
شرح آيات :
ستمكاران را هلاك مىكنيم
[ 13 ] معارضهء كافران صورت ديگرى به خود مىگيرد و به تهديد مستقيم پيامبران مىانجامد .
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا
- كافران به پيامبرانشان گفتند : يا شما را از سرزمين خود مىرانيم يا به كيش ما باز گرديد . » گفتند : « شما را از زمين خود بيرون مىكنيم مگر آن كه به دينى كه بدان باور داريم باز گرديد » . بدين سان طبيعت زور و تهديد و قدرت پرستى خود را آشكار كردند و از حق رو گردانيدند .
آن گاه كه سخن حق سودى نبخشد و كافر بستيزد ، داعيان حق براى مقابله با باطل به نيرو متوسّل مىشوند ، و چون پيامبران در مواجهه با كفّار ، پس از تحمّل آزارها كه در راه دين خداست ، به نيروهاى ذاتى خود تكيه نمىكنند ، خداوند به يارى آنان مىشتابد و با تمام وضوح به ايشان وحى مىكند كه قطعا ستمكاران را هلاك خواهد كرد .
فَأَوْحى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ
- پس پروردگارشان به پيامبران وحى كرد كه : ستمكاران را هلاك خواهيم كرد . » آيين خدا با همهء پيامبران و اهل رسالت چنين است . آنان را به حال خود مىگذارد تا با دشمنانشان به وسيلهء صبر و ارادهاى كه دارند مبارزه كنند تا آزموده شوند ، امّا چون مبارزه صورت جدّى و حسّاس به خود گرفت ، به يارى آنان مىشتابد