قريحه و ذوق شعرى علّامه طباطبايى ( ره )
علّامهء استاد داراى روحى لطيف ، « 1 » و ذوقى عالى ، و لطافتى خاصّ بودند ؛ در اشعار عرب به شعرهاى ابن فارض بهخصوص به نظم السّلوك آنكه معروف به تائيّه كبرى است علاقهمند بودند .
و در اشعار فارسى ديوان خواجه حافظ شيرازى را مىستودند ؛ و از اشعار عرفانى فارسى و عربى ، گهگاهى براى دوستان غزلى آرامآرام مىخواندند .
و دربارهء اينكه سالك بايد يكسره همّ و غمّ خود را به خدا مصروف دارد ؛ و در صدد زيادهطلبى و فضيلتى ابدا نبوده باشد بلكه بايد همّش خدايش باشد ، و توشهء راهش همان ذلّ عبوديّت ، و راهنماى او محبّت او بوده باشد .
علّامه داراى قريحهء شعر بوده و غزلهاى عرفانىّ آبدار كه توأم با وجد و حال و سراسر عشق و اشتياق است مىسرودهاند . « 2 »
هامش
( 1 ) استاد طبعى بسيار لطيف و زيبا داشت ، به مناظر زيبا و درخت و سبزه و گل علاقه داشت . « يادنامه مفسر كبير ، ص 130 ؛ از زبان استاد ابراهيم امينى » .
( 2 ) مهر تابان ، ص 55 ؛ ( غزل مرا تنها برد ) .