شد . ايشان كمر همت بربست و دشوارىها را بر خويش هموار ساخت و به جمع و بحث و تحقيق و تدقيق پرداخت و از آب گوارايى كه آبشخورش او را سهل مىنمود ، سيراب شده و اسلوبى نو و نيكو در تفسير اتخاذ كرد ، و بدين جهت تفسيرش مايهء فخر و مباهات فرقهء اماميّه گشت ؛ آنسان كه مورد استقبال و مراجعه علما و متفكران در بسيارى از علوم اسلامى واقع شد و نويسندگان و محققان بزرگ به استفاده و استفاضه از آن پرداختند و از دورونزديك با علاقه فراوان بدان روى آوردند و پير و جوان نيز بدان رغبت ورزيدند « 1 » .
علّامه طباطبايى در تفسير الميزان پيرامون مسائل علمى گوناگون تحت عناوينى خاص سخن گفته و نيز به بحث و تحقيق راجع به پارهاى از مسائل بدون ذكر عنوانى خاص پرداخته است كه اگر كسى به عين انصاف بدان مراجعه كند ، به صحّت كلام ما پى مىبرد و درمىيابد كه طالبان علم و نويسندگان معاصر پس از وى ، غالبا ريزهخوار خوان دانش اويند و از تحقيقات قرآنى و فلسفى دقيقش استفاده مىكنند . اينجانب از وقتى كه استاد به قم تشريف آوردند ، همواره مرهون افاضات سودمندشان بودهام و دورهاى كامل از اصول و هيأت و تقويم رقومى را در محضرشان تحصيل كردهام و هرگاه در گذشته به زيارت ايشان كه ( در تبريز كنج انزوا گزيده سرگرم تحقيق و تأليف بودند ) مىشتافتم ، مىديدم كه براى برخى از دانشپژوهان درس تفسير مىگويند « 2 » .
هامش
( 1 ) يادنامهء مفسر كبير استاد علّامه طباطبايى ، ص 396 - 397 [ با تلخيص ] .
( 2 ) همان ص 401 و 405 ( با تلخيص ) .