تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرى در سيره علمى و عملى علامه طباطبايى ( ره ) از نگاه فرزانگان ( فارسى ) — صفحة 288

مساهمون:

ص٢٨٨
معتبر و مستند به عنوان مؤيد بحث‌هاى قرآنى نقل نمود ، او عقيده داشت قرآن هرگز از عترت جدا نمىباشد و طبق آيهء سوره واقعه
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
« 1 » قرآن كتاب مكنونى است كه اگر كسى خواست با ظاهر آن تماس گيرد بايد از طهارت ظاهرى برخوردار باشد ولى اگر خواست با معارف و ژرفاى قرآن و معانى پربار و مضامين گران سنگ آن تماس حاصل كند بايد جانش مطهر باشد و طبق آيهء سوره احزاب خداى متعال اهل بيت عصمت و طهارت را مطهر معرفى كرده و فرموده است :
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
« 2 » اين اراده هم تكوينى است زيرا ارادهء الهى است كه قلوب ائمه عليهم السّلام از هرگونه آلودگى طاهر باشد و چون اين وجودهاى مبارك مطهرند بنابراين تنها آنان مىتوانند معارف عميق قرآن را خوب درك كنند و با آن تماس بگيرند از اين جهت علّامه مىكوشيد روايات را بهترين شاهد بر تفسير و تبين آيات قرآن قرار بدهد « 3 » .

* نظرات خاصّ علّامه در نحوهء استفاده از قرآن و احاديث

علّامه طباطبايى در بحث‌هاى تفسيرى و استفاده از قرآن و حديث نظرات خاصى داشتند و خطاب به شاگردان خود در جلسات مىفرمودند اين درست نيست كه انسان با ملاحظه يك يا دو آيه يا احاديثى بطور قاطع اعلام كند كه منطق
هامش
( 1 ) سوره واقعه ، آيات 78 - 80 . ( 2 ) سورهء احزاب ، آيهء 33 . ( 3 ) برگرفته از سخنان آية اللّه جوادى آملى در روزنامه جمهورى اسلامى ، 3 آذر 1360 ، ص 3 . و نيز مندرج در « جرعه‌هاى جانبخش » ، ص 202 .