رابطه علّامه با قرآن
علّامه طباطبايى رضوان اللّه عليه ، همانطورى كه عملا شاگرد قرآن و مفسر كبير قرآن بود ، عملا هم شاگرد قرآن كريم بود . علّامه شاگرد مكتبى است كه خطوط كلى آنرا فراگيرى علم تشكيل مىدهد « 1 » .
علّامه خود دربارهء نياز جامعه اسلامى نسبت به شناخت قرآن مىفرمايد :
« وقتى به قم آمدم مطالعهاى در وضع تحصيلى حوزه كردم و يك فكرى دربارهء نياز جامعهء اسلامى . بين آن نياز و آنچه موجود بود چندان تناسبى نديدم . جامعهء ما احتياج داشت كه بهعنوان جامعهء اسلامى قرآن را درست بشناسد و از گنجينههاى علوم اين كتاب عظيم الهى بهرهبردارى كند . ولى در حوزههاى علميه حتى يك درس رسمى تفسير قرآن وجود نداشت . . .
در حوزهها فقط فقه و اصول بود كه بخشى از محتواى سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ائمه عليهم السّلام را مورد بررسى قرار مىداد .
نه از فلسفه و معقول خبرى بود و نه از تفسير قرآن و نه از ساير بحثهاى كتاب و سنت ! بر خود لازم ديدم كه يك درس فلسفه و يك درس تفسير قرآن و يك
هامش
( 1 ) پاسدار اسلام ( مجله ) ، شماره 1 ، ص 46 سال 1360 ؛ از بيانات آيت اللّه جوادى آملى .