* ضبط صداى مرده
آية اللّه امامى كاشانى در خطبههاى نماز جمعه تهران ( 31 / 6 / 1374 ) نقل نمودند كه علّامه طباطبايى رسم داشت نامههايى را كه برايش از گوشه و كنار كشور ارسال مىنمودند در جلسات درس فلسفه بخواند .
يكى از نامهها را قرائت نموده بود كه در آن سؤالكننده نوشته بود : مرده را كفن كرده ، دفن نموده و او را در قبرش نهاديم ، شب آن روز ضبط صوتى نزديك دهانش نهاده تا سؤال و جواب او را با نكير و منكر ضبط كنيم امّا وقتى كه ضبط را باز كرديم چيزى نبود !
علّامه پس از خواندن اين نامه تبسّم مليحى نموده و گفته بود خوب بديهى است كه چشم و گوش و زبان شما مربوط به امور اين دنياست و دنياى برزخ ادوات ديگرى مىخواهد كه متناسب با خودش باشد و در همين جلسه اين مثال را زده بود : كه وقتى ما در پهلوى شخصى مىخوابيم هيچ متوجه خوابهايى كه او مىبيند و حوادث و برخوردهايى كه در آن رؤياها براى وى رخ مىدهد و احيانا او را شادمان يا نگران مىكند نيستيم امّا وقتى كه از خواب برخاست از واقعيتهايى كه برايش در خواب پيش آمده خبر مىدهد و بناى تعريف كردن آنها را مىگذارد حالت برزخى افراد نيز چنين حالتى را دارد « 1 » .
هامش
( 1 ) جرعههاى جانبخش ، ص 402 و 403 .