علّامه طباطبايى در جوابش نامهاى نوشته بود كه در مطلع آن اين عبارات به چشم مىخورد :
« بالاترين درود خود را به شما تقديم مىكنم و از تأخير جواب پوزش مىطلبم زيرا هنگامى كه نامه شما به قم رسيد من بهقصد ييلاق به اطراف دماوند رفته بودم و چون فاصله قم و دماوند زياد و نامهها دستبهدست به من مىرسيد ، پس از مدتى به زيارت مرقومه شما موفق شدم . . . »
در بخش ديگرى از پاسخ علّامه به وى آمده است : « . . . شروع بعضى سورههاى قرآن به حروف مقطعه مسلما وجهى دارد و بهمنظور خاصى ذكر شده لكن وجوهى كه دربارهء آنها از اصحاب و تابعين مفسرين به ما رسيده نفس حقجو را اقناع نمىكند و از اين جهت ما در تفسير خود اين بحث را به تفسير « حم عسق » تأخير انداختيم ، شايد خداوند متعال در آن فرصت از اين راز پرده برداشته وجه اطمينان بخشى بهنظر آيد البته اگر اجل مهلت داده توفيق يابيم .
امّا وجه اينكه سوره مذكوره را بر ديگران ترجيح داديم اين است كه چگونگى وحى و الهام خدا و كيفيت آن ، در آن سوره بيان شده و با بحث ما مناسبت دارد .
تاكنون از كشف آن مشكل ، اين مقدار نصيب ما گشته كه حروف مقطعه با محصّل مضامين و معانى سوره و غرض و هدفى كه در سوره از آن تعقيب شده ، ارتباط مخصوصى دارند . مثلا ما در سورههائى كه به « الم » آغاز شده ارتباط خاصى مىيابيم با اينكه بعضى از آنها مكّى و بعضى مدنى مىباشند و در ميان سورههايى كه به حروف « الر » يا به « حم » و « طس » آغاز شده ارتباط و سنخيتى ديده مىشود كه در غير آنها نيست و باز در سوره اعراف كه به « المص » ابتدا شده
سيرى در سيره علمى و عملى علامه طباطبايى ( ره ) از نگاه فرزانگان ( فارسى ) — صفحة 280
مساهمون: مراد على شمس
ص٢٨٠