كتاب « محاكمات بين مكاتبات » كه اساتيد و فضلا باآن آشنائى دارند « 1 » .
استاد احمد احمدى در خصوص شخصيت عرفانى علّامه مىگويد :
تا آنجا كه بنده مطلع هستم علّامه كتابى در عرفان ننوشتهاند اما در اين ترديد نيست كه ايشان اهل عرفان بود ، و از رساله « سيروسلوك » منسوب به « بحر العلوم » بارها استفاده كردهاند ايشان شاگرد مرحوم « قاضى طباطبايى » رضوان اللّه عليه بودند و شيفتگى خاصى نسبت به وى داشتند ، و از روحيات عالى و حالات جذبه او فراوان سخن مىگفتند « 2 » .
علّامه طباطبايى بر چهار كتاب مهم عرفانى يعنى تمهيد القواعد ، شرح فصوص قيصرى ، مصباح الأنس صدر الدّين قونوى و فتوحات محى الدين عربى تسلط كامل داشت و در تدريس و بررسى آنها صاحبنظر بود ، در واقع اين مفسر عاليقدر در فن عرفان ، اجتهاد داشت « 3 » .
وى از نظر عرفان علمى و عملى در درجهء بسيار ممتازى قرار داشت كتابهاى « تمهيد القواعد » ابن تركه و « فتوحات محى الدين » و شرح « فصوص » را بهدقت خوانده و هضم كرده بود گذشته از اين زيرنظر استاد سيروسلوك بزرگى مانند حاج ميرزا على آقاى قاضى رشد و پرورش يافته بود و خود استاد دربارهء آشنائى خود با او چنين مىگفت : در سال 1304 كه براى تحصيل به نجف مشرف شدم روزهاى نخست پيش از آنكه در جلسهء درسى شركت كنم در منزل نشسته و در آيندهء خود فكر مىكردم ناگاه در خانه زده شد در را باز كردم ديدم يكى از
هامش
( 1 ) يادنامه مفسر كبير استاد علّامه طباطبايى ، ص 62 و 63 ؛ از زبان استاد جعفر سبحانى .
( 2 ) يادنامه اوّل علّامه طباطبايى ، ص 177 .
( 3 ) پيام انقلاب ، شماره 150 ، ص 17 . مندرج در « جرعههاى جانبخش » ، ص 304 .