در مكه عبد اللّه بن كثير ( يكى از قراء سبعه ) و حميد بن قيس اعرج و محمد ابى محيصن ؛ در مدينه ابو جعفر يزيد بن قعقاع و شبية بن نصاح و نافع بن نفيم ( از قراء سبعه ) ؛ در كوفه يحيى بن وثاب و عاصم بن ابى النجود ( يكى از قراء سبعه ) سليمان اعيش و حمزه ( يكى از قراء سبعه ) و كسائى ( يكى از قراء سبعه ) ؛ در بصره عبد اللّه بن ابى اسحق و عيسى بن عمر و ابو عمرو بن علاء ( يكى از قراء سبعه ) و عاصم جحدرى و يعقوب حضرمى ؛ و در شام عبد اللّه بن عامر ( يكى از قراء سبعه ) و عطية بن قيس كلابى و اسماعيل بن عبد اللّه بن مهاجر و يحيى بن حارث و شريح بن يزيد حضرمى .
طبقه چهارم شاگردان و روات طبقه سوم مىباشند مانند ابن عياش و حفص و خلف .
اين طبقه ، طبقه اهل بحث و تأليف است و چنانكه گفتهاند اول كسى كه در قرائت به تأليف پرداخت ابو عبيد قاسم بن سلام است ، پس از آن احمد بن جبير كوفى ، پس از آن اسماعيل بن اسحاق مالكى از اصحاب قالون راوى ، پس از آن ابو جعفر ابن حرير طبرى ، پس از آن داجونى و پس از آن مجاهد .
پس از اينان دامنه بحث و تحقيق وسيعتر شده ، كسانى مانند دانى و شاطبى كتب و رسائل بىشمار - نظما و نثرا - نوشتند .
قراء سبعه
هفت تن از قراء طبقه سوم در ميان مردم شهرت بسزايى به دست آورده ، مرجعيتى پيدا كرده كه ديگران را تحت الشعاع قرار داد و همچنين روات اينان با اينكه بسيار بودند در هركدام دو راوى از ميان روات تعين به دست آوردند .
قراء سبعه و راويانشان به ترتيب زيرين ميباشند .