اول ابن كثير مكى كه راويان وى به يك واسطه قنبل و بزى مىباشند .
دوم نافع مدنى و راويان وى قالون و ورش مىباشند .
سوم عاصم كوفى و راويان وى ابو بكر شعبة بن عياش و حفص مىباشند و قرآنى كه امروزه در ميان مردم دائر است مطابق قرائت عاصم است به روايت حفص .
چهارم حمزه كوفى و راويان وى به يك واسطه خلف و خلاد هستند .
پنجم كسائى كوفى و راويان وى دورى و ابو الحارث مىباشند .
ششم ابو عمرو بن علاء بصرى و راويان وى به يك واسطه دورى وسوسى مىباشند .
هفتم ابن عامر و راويان وى با يك واسطه هشام و ابن ذكوان مىباشند .
در اين ميان سه قرائت ديگر هم شهرت يافتند ، ولى نه در حد شهرت قرائت قراء سبعه . كه اين سه قرائت عبارتاند از ابو جعفر و يعقوب و خلف .
البته قرائتهاى ديگرى نيز نقل شده ، مانند قرائتهايى كه به طور متفرقه از اصحاب رسيده و همچنين قرائتهاى شاذ كه مورد اعتنا قرار نگرفتهاند و همچنين قرائتهايى متفرقه از ائمه اهل بيت عليهم السّلام روايت شده ولى روايتهايى ديگر از ايشان رسيده كه امر به اتباع قرائتهاى مشهور مىنمايد .
جمهور علماء عامه ، قرائات سبع را متواتر ميدانند و حتى جماعتى روايت نبوى معروف « نزل القرآن على سبعة احرف » را به قرائات سبع تفسير كردهاند و برخى از علماء شيعه نيز به اين قول تمايل كردهاند ، ولى جمعى تصريح كرده اند كه قرائات سبع مشهورند نه متواتر .
علوم قرآن در تفسير الميزان و آثار علامه طباطبايى ( قده ) ( فارسى ) — صفحة 394
مساهمون: محمد باقر ملكيان
ص٣٩٤