اين بود آنچه از ظاهر آيه به نظر ما مىرسيد ، و مؤيّد آن پارهاى روايات است كه از امامان اهل بيت عليهم السّلام رسيده است . « 1 »
س 1449 - از « نهى » در عبارت « فَلا تَسْئَلْنِ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ »
« 2 » كه در خصوص نوح عليه السّلام است چه استفادهاى مىتوان نمود ؟
ج - گويا كلام نوح عليه السّلام كه گفت :
« رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ »
در مظنّه اين بود كه دنبالش و پس از شنيدن جواب مساعد ، نجات فرزند خود را تقاضا كند ، كه عنايت الهى شامل حالش شد و [ با نهى مذكور ] نگذاشت از روى جهل درخواستى كند .
آرى او اطلاع نداشت كه پسرش اهل او نيست يعنى اهل ايمان نيست ، ولى تسديد غيبى ( توجّه خاصّ الهى ) بين او و آن درخواست نپخته و بيجايش حائل شد و نهى
« فَلا تَسْئَلْنِ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ »
او را دريافت .
و صرف اينكه خداى تعالى او را از تقاضايى كه حقيقت آن را نمىداند نهى كرد دليل نمىشود بر اينكه آن جناب چنين تقاضايى كرده ، بهطور استقلال و نه در ضمن جملهء
« رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي » ،
براى اينكه نهى از عملى مستلزم اين نيست كه مخاطب به نهى ، آن عمل را قبلا مرتكب شده باشد .
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 10 ، ص 351 .
( 2 ) . سورهء هود ، آيهء 46 .