بوده ، بعدا بهعنوان استعاره در عمل زناشويى استعمال شده ، و اين محال است كه در اصل لغت بهمعناى عمل زناشويى بوده و سپس استعاره شده باشد . در عقد ازدواج ، براى اينكه تمامى الفاظى كه عمل زناشويى را افاده مىكنند ، كنايات هستند ( و هيچ لفظى در برابر اين عمل وضع نشده ) ، چون همه مردم گفتگوى از آن را زشت مىدانند ، و بااينحال محال است كسى كه مىخواهد به مخاطب خود از يك عمل مشروع و پسنديده خبر دهد ، و بگويد : من با فلانى ازدواج كردهام ، تعبيرى كند كه تنها در هنگام فحش دادن استعمال مىشود .
اين بود گفتار راغب « 1 » و گفتار درستى است ، چيزىكه هست بايد اين را هم مىگفت ، كه منظور از عقد علقه زوجيت است ، نه عقد لفظى ( كه بين هرملت و مذهبى در هنگام مراسم ازدواج خوانده مىشود ) . « 2 »
س 1420 - « نكاح » بر چند قسم است و داراى چه احكامى هستند ؟
ج - نكاح داراى دو قسم مىشود ؛ 1 - نكاح دائم كه براى خود احكامى دارد ، مثل اينكه ازدواج با بيشاز چهار زن دائمى جايز نيست و مانند : مسألهء احصان ، نفقه ، فراش ، عدّه ، و غير ذلك .
2 - نكاح موقت كه آن را نيز احكامى است كه به منظور سهولت ازدواج
هامش
( 1 ) . مفردات راغب ؛ كتاب النون ( ماده نكح ) .
( 2 ) . الميزان ؛ ج 2 ، ص 303 .