بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ ،
نه خريد و فروشى در روز قيامت هست ، نه دوستى ، و نه شفاعت » . « 1 »
2 - آياتى كه منفعت شفاعت را نفى مىكند ، مانند آيهء
« فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ ،
پس شفاعت شافعان سودى بايشان نمىبخشد » . « 2 »
3 - آياتى كه شفاعت را مشروط به اذن خدا مىكند ، مانند آيهء
« إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ »
« 3 » و آيهء
« إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى » .
« 4 »
نتيجه اينكه در قرآن كريم هيچ آيهاى كه بهطور قطع و صريح دلالت كند بر وقوع شفاعت نداريم .
و امّا سنّت ، در روايات هم آنچه دربارهء خصوصيات شفاعت وارد شده ، قابلاعتماد نيست ، و آن مقدار هم كه قابلاعتماد است به بيشاز آنچه در قرآن ديديم دلالت ندارد ، پس نه عقل بر آن دلالت دارد ، و نه كتاب و نه سنت .
[ پاسخ به اشكال پنجم ] : جواب از اين اشكال اين است كه امّا كتاب و آياتى كه در آن شفاعت را نفى مىكند ، وضعش اين است كه در قرآن كريم دربارهء خصوص مجرمين ، و خصوص گناهان قابل شفاعت ، اصلا
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 255 .
( 2 ) . سورهء مدثر ، آيهء 48 .
( 3 ) . سورهء يونس ، آيهء 3 .
( 4 ) . سورهء انبياء ، آيهء 28 .