تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 576

مساهمون:

ص٥٧٦
بر خدا محال است ؛ پس عمل او هرچه باشد حق است ، و غرض صحيحى به دنبال دارد . درمورد بحث هم ناگزيريم قبول كنيم كه در ماوراى اين عالم عالم ديگرى هست ، عالمى باقى و دائمى كه تمامى موجودات بدانجا منتقل مىشوند ، و آنچه كه در اين دنياى فانى و ناپايدار هست مقدمه است براى انتقال به آن عالم و آن عالم عبارت است از همان زندگى آخرت . « 1 »

س 1285 - بطور اجمال زندگانى انسان بعد از دنيا چگونه است ؟

ج - خداى تعالى براى ما خبر مىدهد كه انسان از اين دنيا كه محل حيات اجتماعى اوست به عالم ديگرى به نام « برزخ » و سپس [ سرمنزل انسان‌ها يعنى ] عالم آخرت كوچ مىكند ؛ ولى روش زندگانيش بعد از اين دنيا انفرادى است ، يعنى ارتباطى با تعاون اجتماعى ندارد و به كمك و همكارى ديگران نيازمند نيست و تنها وجود خودش در تمام شؤون حياتى مؤثر خواهد بود و هستيش مستقل از هستى ديگران است . و آيات قرآنى « 2 » به ما مىفهماند ، كه در آن عالم انسان تنها و سروكارش با اعمالى است كه در دنيا كرده ، يعنى يگانه همنشين او عمل او است ، و كيفيت
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 18 ، ص 223 . ( 2 ) . ر . ك : سورهء نجم ، آيهء 41 ؛ سورهء مريم ، آيهء 81 ؛ سورهء انعام ، آيهء 94 ؛ سورهء يونس ، آيهء 30 .