س 1283 - مرگ و قبض روح خود فرد مؤمن در روايات چگونه توصيف شده است ؟ آيا مؤمن از اين مسأله كراهت دارد ؟ ( بحث روايتى )
ج - در كافى به سند خود از سدير صيرفى روايت آورده كه گفت : به امام صادق عليه السّلام عرضه داشتم : فدايت شوم ، يابن رسول اللّه آيا مؤمن از مرگ و قبض روح خود كراهت مىدارد ؟
فرمود : نه به خدا سوگند ، وقتى فرشتهء مرگ نزدش مىآيد تا روحش را قبض كند ، مؤمن به جزع درمىآيد ، و ملك الموت به او مىگويد : جزع مكن ، اى ولى خدا ، به آن خدايى كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به نبوت مبعوث كرده من نسبت به تو دلسوزتر و مهربانتر از پدرى مهربان هستم ، اگر پدرت اينجا بود بيشاز من به تو مهر نمىورزيد ، چشم خودت را باز كن و ببين .
آنگاه فرمود : در آن هنگام رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين و امامان از ذرّيه او در برابرش ممثل مىشوند ، و به وى گفته مىشود :
اين رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است ، و اين امير المؤمنين و اين فاطمه ، و اين حسن و اين حسين و اينان امامان از ذريّه اويند ، كه همه رفقاى تو هستند .
فرمود : پس مؤمن چشم خود باز نموده حضرات را تماشا مىكند ، در اين هنگام نداكنندهاى از طرف ربّ العزة روح او را ندا مىكند و مىگويد :
« يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ . . . » ،
اى نفسى كه با ديدن محمّد و اهل بيتش عليهم السّلام اطمينان يافتى ، به سوى پروردگارت برگرد ، در حالى كه به ولايت راضى و به ثواب