تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 547

مساهمون:

ص٥٤٧
س 1259 - غرض و مفاد سورهء مباركهء « مريم » چيست ؟ ج - غرض اين سوره [ مريم ] به‌طورى كه در آخرش بدان اشاره نموده مىفرمايد :
« فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا . . . »
بشارت و انذار است ؛ چيزىكه هست همين غرض را در سياقى بديع و بسيار جالب ريخته نخست به داستان زكريا و يحيى و قصه مريم و عيسى و سرگذشت ابراهيم و اسحاق و يعقوب و ماجراى موسى و هارون و داستان اسماعيل و حكايت ادريس و سهمى كه به هريك از ايشان نعمت ولايت داده - كه يا نبوت بوده و يا صدق و اخلاص - اشاره كرده ، آنگاه علّت اين عنايت را چنين بيان فرموده كه اين بزرگواران خصلت‌هاى برجسته‌اى داشته‌اند از آن جمله نسبت به پروردگارشان خاضع و خاشع بودند ، و ليكن اخلاف ايشان از ياد خدا اعراض نموده به مسألهء توجه به پروردگار به كلى بىاعتناء شدند ، و به جاى آن دنبال شهوت را گرفتند به همين جهت به زودى حالت « غىّ » را كه همان از دست دادن رشد است ديدار مىكند ، مگر آنكه كسى از ايشان توبه كند كه او سرانجام به اهل نعمت مىپيوندد . سپس نمونه‌هايى از لغزش‌هاى اهل غىّ و زورگويىهاى آنان و آراى خارج از منطقشان از قبيل نفى معاد ، و به خدا نسبت پسردارى دادن ، و بت پرستيدن و آنچه كه از لوازم اين لغزش‌ها است از نكبت و عذاب را خاطرنشان مىسازد .